تبليغاتX
غم تنهایی او....

غم تنهایی او....

تقدیم به او که خواهد امد

ماه

 

ای ماه من با تو ام

با تو که هر شب حرف می زنم هنگام تنهاییم

ای ماه روی من دست تو آرام نشسته است.

غافل از فاصله هایمان

شاید از اوج دستهای تو پر کشم

ای ماه با توام!

گوش کن!این قصه من است

سوی من باز نگر

و ببین چشم من را چسان انتظار می کشد

ای ماه گوش کن خوب من

وقتی با تو تنها می شوم دیدی چسان او در واژه هایم تبلور می کند

وقتی که به پاکی چشمهایش قسم می خورم

چشمهایت را ببند

و بیاد آور هم او راکه با من خودش را قسمت می کند

ای ماه ای تو که با منی

ای تو که دیده ای

چه شبها میان تاریکی سرد خویش

بیادش به گریه افتاده ام

ای تو که دیده ای

بوی پیراهنم را پر از یاد او کرده ام

می توانی ببینی که من

باز از او پر شدم!

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 21:56  توسط حسین صدیق زاده  | 

ماه

 

ای ماه من با تو ام

با تو که هر شب حرف می زنم هنگام تنهاییم

ای ماه روی من دست تو آرام نشسته است.

غافل از فاصله هایمان

شاید از اوج دستهای تو پر کشم

ای ماه با توام!

گوش کن!این قصه من است

سوی من باز نگر

و ببین چشم من را چسان انتظار می کشد

ای ماه گوش کن خوب من

وقتی با تو تنها می شوم دیدی چسان او در واژه هایم تبلور می کند

وقتی که به پاکی چشمهایش قسم می خورم

چشمهایت را ببند

و بیاد آور هم او راکه با من خودش را قسمت می کند

ای ماه ای تو که با منی

ای تو که دیده ای

چه شبها میان تاریکی سرد خویش

بیادش به گریه افتاده ام

ای تو که دیده ای

بوی پیراهنم را پر از یاد او کرده ام

می توانی ببینی که من

باز از او پر شدم!

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 21:50  توسط حسین صدیق زاده  | 

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

موهات را ببند دلم را تکان نده

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

من در کنار توست اگر چشم وا کنی

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

امشب برای ماندنمان استخاره کن

اما به آیه های بدش اعتنا نکن....

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 21:44  توسط حسین صدیق زاده  | 

تو را آنقدر دوست دارم

 

که نمی دانم


اگر روزی بی من طلوع خورشید را

 

 به نظاره نشستی


اگر روزی بی من غریبانه

 

 بر سینه زمین گام گذاشتی

 سوگند


که مو های چون کمندت را

 

در هجوم باد های سرخ پریشان نکنی


سوگند که از چشم های غزال گونه ات

 

 برایم اشک نریزی


فقط


فقط لبخند بزن که لبخندت

 

تفسیر زیبا ترین طلوع است برایم


چه در کنارت باشم

 

 چه در زیر تله هی از خاک سکنا گزیده باشم


بی تو هر بهار خزانیست مه آلود


با هر خزان بهاریست پر از جود

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 14:12  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

 

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

 

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم

 

 همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

 

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت

 

می گذاشتم

 

و دردهایم را به گوش تو میرساندم...

 

بدون تو عاشقی برایم عذاب است

 

میدانم که نمیدانی بعد از تو

 

 دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

 

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم

 

 و بیش از عشق بر تو عاشقم...

 

میدانی که اگر از کنارم بروی

 

لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست

 

برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت 18:1  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت 17:55  توسط حسین صدیق زاده  | 

آن روز که پیدایت شد به گمانت هرچه گفتی باورکردم!

 

گفتی دیدنمان اتفاقی بود ! لبخند زدم !فکرکردی باورکردم!

 

گفتی لبخندت فقط یک سو تفاهم بود !گمان کردی باور کردم!

 

گفتی دوست داشتنت عادی وطبیعی است !سعی کردم باور کنم!

 

امروز هم که میروی می گویی :

 

باور کن رفتنم دست تقدیر است!

 

به خیالت باور می کنم؟

 

نه!نه! نه!

 

هیچ کدام را هم تابه حال باور نکرده بودم

 

حالا تو باورکن !

 

دستت رو شده !

 

دوستم داری!

 

باورکن!!!!!!!!!!!

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آبان 1387ساعت 19:55  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آبان 1387ساعت 19:49  توسط حسین صدیق زاده  | 

تكيه به شونه هام نكن

 

من از تو افتاده ترم

 

ماكه به هم نمي رسيم

 

 بسه ديگه بزار برم

 

 كي گفته كه به جرم عشق

 

 يه عمري پرپرت كنم

 

حيف تو نيست

 

 كنج قفس چادر غم سرت كنم

 

 من نه قلندر شبم

 

نه قهرمان قصه ها

 

 نه بنده حلقه به گوش

 

 نه ناجي فرشته ها

 

من عاشقم همينو بس

 

 غصه نداره بي كسي

 

 قشنگي قصه ماست

 

كه ما به هم نمي رسيم

 

در راه رسيدن به تو گيرم

 

كه بميرم

 

اصلا به تو افتاده مسيرم

 

كه بميرم

 

يا چشم بپوش از من

 

 و از خويش برانم

 

 يا تنگ در آغوش بگيرم

 

 كه بميرم ...

 

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت 17:3  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

جانم ز بند مردم دنیا

 

 بریده است.

از بس رنج دیده از انها

 

رمیده است.

             

   یا حق

 

 

+ نوشته شده در  جمعه هشتم شهریور 1387ساعت 14:25  توسط حسین صدیق زاده  | 

می خواستم خراب نگاهش شوم، نشد

بیچاره ی دو چشم سیاهش شوم، نشد

می خواستم که در دل شبها ستاره ای

 

چرخان به گرد صورت ماهش شوم، نشد


می خواستم که وقت هماغوش او شدن

حتی فدای حس گناهش شوم، نشد

می خواستم دریچه ی پژواک خنده اش

یا آینه مقابل آهش شوم، نشد

گفتم به خود که همدم تنهایی اش شوم

بی چشمداشت پشت و پناهش شوم، نشد

می خواستم که حادثه باشم برای او

شیرین و تلخ قصه ی راهش شوم، نشد

می خواستم به شیوه ی ایثار و معجزه

قبله برای قلب و نگاهش شوم، نشد

گفتم به خود همیشه ی او می شوم ولی

حتی نشد که گاه به گاهش شوم، نشد

+ نوشته شده در  جمعه یکم شهریور 1387ساعت 18:43  توسط حسین صدیق زاده  | 

گفتمش بی تو چه باید کردن

 

عکس رخسارش داد

 

 گفتمش مونس

 

 

 شبهایم کو

 

 تاری از موی سیاهش را داد

 

وقت رفتن همه را می بوسید

 

 به من از دور نگاهش را داد

 

 به همه یادگاری داد

و

 

 به من انتظار سر راهش را داد

+ نوشته شده در  جمعه یکم شهریور 1387ساعت 18:41  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 21:35  توسط حسین صدیق زاده  | 

توی شهری که تو نیستی

 

همه جا رو غم گرفته

 

هر جا هستی باز صدام کن

 

عزیزم دلم گرفته ....

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 21:32  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

 

چه زیباست بخاطر تو زیستن

 

 

وبرای تو ماندن

 

 بپای تو مردن وبه

 

 

 عشق تو سوختن؛

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 21:24  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

این روزها آدمها قیمت همه چیز رو میدونن

                          

                                             اما...

                                    ارزش هیچ چیز رو نمی دونن

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 21:14  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 21:5  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

آره انگار یه جورایی         پرم از یه حس تازه

 

انگاری خدا تو قلبم           داره یه خونه میسازه

 

نگام هر جا كه میوفته        میبینم پر از ستاره ست

 

حتی هر شاخه خشكی         یه تولد دوباره ست

 

رو زمین نشستم اما          حس آسمونو دارم

 

حس پر زدن به سوی        باغ بی نشونو دارم ..

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 20:48  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 


 عشق یعنی تو مرا میرانی..

 

 من به صد حوصله

 

 می آیم باز...

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 20:42  توسط حسین صدیق زاده  | 

(¯`*•.تمام ناتمام من

 

 با تو تمام

 

میشود.•*´¯)

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 20:35  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

عشق يعني حســــرت شبهاي گرم

  

                                  عشق يعني يـاد يک روياي نرم

عشق يعني يـک بيابان خاطره

  

                                   عشق يعني ديــوار بدون پنجره

عشق يعني گفتني با گــوش کر

     

                                عشق يعني ديدني با چشم کور

عشق يعنـي تا ابد بي سرنوشت

     

                                عشق يعني آخر خط بهشـت

عشق يعني گم شدن در لحظه ها

     

                                عشق يعني آبــي بـي انتها

          

 

     عشق يعني يـــک سوال بي جواب؟

 

 

+ نوشته شده در  جمعه دهم خرداد 1387ساعت 12:47  توسط حسین صدیق زاده  | 

روزها تا شام و شب ها  تا سحر از دوريت

                                                       بس جفاها من كشيدم بازدرفكرم نِه ايي

    از ازل گشتم جدا از گلشن وباغ وبهشت

                                                      چون گناهي من نمودم،توسزاوارم نه ايي

    تو فرستادي مرا باغم به اين دنياي پَست

                                                   هرچه گويم من غلط كردم ولي چارم نه ايي

    من ،گداي درگه  عشق تو  گشتم تا  ابد

                                                      ليك گويي بر سرِ اين عهد وپيمانم نه ايي

    من گنه كارم،ولي تو ،توبه ي من را پذير

                                                   چون تو تنها اَرحمي، ازچُون طرفدارم نه ايي

     گشته ام بيمار ورنجور از زياده خواهيم

                                                   پس چه شد مرحم؟ طبيب دردهايم نه ايي؟

     سال ها درحسرت عشق تو گشتم پير پير

                                         اين چه عاشق بازي است،چُون تو هواخواهم نه ايي

      

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم خرداد 1387ساعت 21:27  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

نگاهم کن من از شبها برایت شعر می گویم

                                     نگاهم کن من از رویا برایت عشق می جویم

نگاهم کن من از خاطر غبار کینه می شویم

                                      نگاهم که  چون  گلها  به  راه یار  می رویم

نگاهم کن من از غمها سرود درد می مویم

                                     نگاهم کن من از مویت معطر مشک می بویم

نگاهم کن من از اینجا به سویت راه می پویم

                                  نگاهم کن من ازعشقت چوبلبل شادوخوشخویم

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم خرداد 1387ساعت 21:25  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:15  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

تا کی باید

 

به خاطر دوری تو اشک

 

بریزم و حسرت آن

 

 

دستهای گرمت را بکشم...؟

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:13  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:4  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:2  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:1  توسط حسین صدیق زاده  | 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 18:53  توسط حسین صدیق زاده  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 18:50  توسط حسین صدیق زاده  |